Nieuwe blogpost

Angst

Gisteren zat ik bij de kapper. De kapster vroeg wat ik eigenlijk deed, en toen ik uitlegde dat ik mensen coach met behulp van mijn paarden, reageerde ze met: "Paarden! Niks voor mij!" Doodeng vond ze ze. In één ruimte met een paard gaan staan? Haar niet gezien.

Die reactie krijg ik vaker. Net als spinnen, muizen en slangen kunnen paarden bij mensen angst oproepen. Misschien niet eens door een directe ervaring met een paard (net zoals je in Nederland ook niet zomaar op een anaconda stuit), het lijkt wel een soort oerangst.

Ik vroeg de kapster wat ze dan precies zo eng vond. Het onberekenbare, zei ze. Dat je niet weet wat een paard - zomaar ineens - zou kunnen doen. En ja, ze hebben harde hoeven en tanden. Ze kunnen bijten en slaan. Ze zijn honderd keer sterker dan wij. En ze kunnen razendsnel zijn. 

Wat gebeurt er als je bang bent? Je lichaam gaat in de fright-fight-or-flight stand. Bevriezen, vechten of vluchten. Die laatste neiging hebben de meeste mensen als ze dan met een paard worden geconfronteerd. Wegwezen hier. Grappig genoeg dezelfde reactie als de paarden zelf hebben in een onveilige situatie: vluchten om te overleven.

Maar ís het wel onveilig? Staat er wel echt iets verschrikkelijks te gebeuren?  Wat ook vaak gebeurt bij angst, is dat je niet in contact bent met wat er werkelijk is omdat iets in jou het plaatje 'dit is levensbedreigend' over de situatie heen heeft geplakt. Je ziet dat plaatje. Je ziet 'verpletterd worden', en niet dat het paard rustig op je af loopt omdat het kennis wil maken. Je hoort alarmbellen, en niet het proestende uitademen van het paard.

En toch. Toch voelen veel mensen zich ondanks hun angst aangetrokken tot die grote dieren. Paarden staan symbool voor kracht, vrijheid en reizen. Juist daarom kan het heel mooi zijn om je paardenangst te onderzoeken.

Hoe ga je normaal gesproken met angst om? Ga je uit de weg wat je eng vindt? Laat je zo dingen liggen die je eigenlijk best zou willen doen?  Hoe is het dan om stap voor stap contact te maken met de angst, die in de ogen te kijken?

Hoe dichtbij durf je te komen, kun je komen zonder het contact met je lichaam te verliezen? Misschien even een stapje terug doen, om weer te landen en te kunnen zien en voelen wat er echt is? En van daaruit, op jouw tempo, weer een stap vooruit? Waar is het veilig voor jou? Soms is dat alleen al kunnen voelen en van jezelf echt mogen aangeven, genoeg.

Kun je doorademen in contact met je angst? Durf je te vertrouwen, zonder je gezonde alertheid te verliezen?

Dat is de reis die je maakt in contact met het paard. 

En dan de kracht en de vrijheid. Als je angst voelt verpletterd te worden door een paard, angst voelt voor die enorme kracht - ben je ooit 'verpletterd' geworden? En wil je die ervaring helen?

Ook het omgekeerde kan waar zijn. Wie weet ben je deep down bang dat jij anderen verplettert als je écht je volle kracht inzet. Ben je bang voor de gevolgen als je echt zou kiezen voor je vrijheid. Zou je verder willen reizen dan je nu doet. De paarden nodigen je uit het te ervaren en te onderzoeken. Je kunt meer dan je denkt. 

(Vermoedelijke bron foto: Gosia Makosa)

Reactie schrijven

Commentaren: 0