Wat hoofden zeggen

Ik weet niet wat jouw hoofd je vertelt als je deze schrijfoefening doet, maar ik wil graag delen wat het mijne te zeggen had. Omdat ik denk dat veel hoofden zo tegen hun eigenaren aan kletsen. Dit is wat er uit mijn pen rolde toen ik mijn hoofd aan het woord liet: 

'Als mijn hoofd het voor het zeggen heeft... dan is het nooit klaar. Dan werk ik nooit hard genoeg. Dan is er altijd meer te doen. Dan ben ik maar lui. Dan heb ik nooit genoeg mijn best gedaan. Dan had het beter gekund. Dan heb ik dingen laten liggen. Dan moet het strakker. Dan moet er veel meer nagedacht worden en vooral ook veel meer gedaan. Het is nooit af. En het is nooit genoeg. Er kan altijd meer en je faalt altijd omdat je niet genoeg hebt gedaan. Het is nooit klaar. Je moet beter. En er moet meer gedaan worden. En het is gewoon nooit klaar, punt.'

Pffff. Wat een vermoeiend gedoe. Wat een slavendrijver. Wat een vervelend leven zou ik hebben als ik alleen maar naar dat hoofd zou luisteren. 

Misschien heb jij een veel vriendelijker hoofd en zegt het jouwe andere dingen, maar dit is wel wat het denken vaak doet: het maakt ons wijs dat er hier en nu nooit genoeg is. Het is in wezen niet goed zoals het is. Er moet eerst iets gebeuren voordat het goed kan komen. Als je maar meer doet, als je maar meer nadenkt, dan...

Het denken gaat uit van tekorten. 

Eigenlijk is het denken verslaafd aan zichzelf. Het wil zichzelf in stand houden. Het is bang dat het ophoudt te bestaan als je het geen aandacht geeft. Dus voert het je weer een gedachte, en nog een, en nog een... 

Het denken is je ego, is angst voor tekort. Het is niet erg dat het er is. Het heeft ook z'n nut. Denken kan je aanzetten tot actie. Het is alleen niet fijn als je innerlijke slavendrijver altijd maar het hoogste woord heeft, want dan wordt je leven zo'n stresspartij. 

Als je vaak vastzit in je hoofd, in gepieker en gemaal, in gedachten over dat je niet goed genoeg bent, dan is het de kunst je denken te betrappen op zichzelf. 'O ja, aha, daar hebben we er weer een: een niet-goed-genoeg-gedachte.' Er is geen tijd genoeg, er is geen geld genoeg, ik ben niet aardig genoeg, ik ben niet ad rem genoeg, ik ben niet mooi genoeg, ik ben niet krachtig genoeg, ik ben niet goed genoeg, ik doe niet genoeg... Wat zijn jouw favorietjes? Hoe vaker je jezelf kunt betrappen op zulke gedachten, hoe makkelijker het wordt om te beseffen: o ja, dat is m'n hoofd maar. Niks aan de hand. Kalm aan maar. All is well. Neem even pauze, hoofd. Ik kom echt wel weer bij je terug. Ik besteed alleen nu even aandacht aan wat mijn lichaam me vertelt. En mijn hart. Want als die het vertrekpunt zijn voor wat ik doe, dan ben ik veel blijer. 

 

Wat mijn lichaam en mijn hart me vertelden, daar schrijf ik in een volgend blog over. Voor nu is dit genoeg :)